كلمه خر اصطلاح خيلي متداول در ادبيات ما مي باشد كه  از جايژاه خاصي در نظم و نثر پارسي برخوردار است . اين واژه معاني گوناگوني دارد. كه برخي از اين معاني عبارتند از :

• حيواني چهارپا و باركش كه داراي گوش هاي درازي مي باشد از آن به منظور سواري و باركشي در قديم استفاده مي شد و اكنون نيز در برخي از روستاها از اين حيوان استفاده مي شود. قاطر و اسب از خانواده خر مي باشند كه نام ديگر آن الاغ است.
• خر در ادبيات پارسي نماد ناداني نيز مي باشد. اصطلاح  خريت به معناي ناداني است. مظهر ناداني؛ حماقت‌ و جهل.
• خر به معناي بزرگ نيز مي باشد.  به عنوان مثال به اسامي زير دقت كنيد:
1. خرگوش   (حيوان داراي گوش هاي بزرگ)
2. خرچنگ    (جانور داراي چنگال هاي بزرگ)
3. خرپول      (انسان داراي پول زياد)
4. خرخوان    (كسي كه بدون تفكر و تعقل صرفا مي خواند)
5. ......

براي كسب اطلاعات بيشتر به كتاب «خرشناسي » نوشته خانم ............ مراجعه كنيد.