چند روز قبل در سمینار طلوع مهر در مشهد یکی از اساتید دکتر گلزاری بود. در حین آنتراکت بین جلسات با آقای دکتر در مورد کتابی که ترجمه می کنم صحبت کردم. دکتر گفت اگه کپی فصل اولش را برایم بفرستی می دهم ترجمه ات را بررسی کنند و اگر مشکلی نداشت در انتشارات رشد آن را چاپ می کنیم. من هم همان روز فصل اول کتاب را با ترجمه اش کپی گرفتم و به دکتر دادم. روز یکشنبه آقای صحرایی از انتشارات زنگ زد و گفت ترجمه شما قابل قبول است کل کتاب را برایمان بفرستید تا در کمیته جهت بررسی متن مورد تایید قرار گیرد. دیگه بهتر از این نمی شود.

با این که تصمیم گرفته بود این روزها را فقط بخوانم ولی اصلا نمی شود. « ....   چه توان كرد كه سعي من و دل باطل بود». امروز از صبح براي شركت در كلاس ضمن خدمت روانشناسي شخصيت به تربت رفتيم ولي تنها موضوعي كه در كلاس مطرح نشد شخصيت بود و ....

شنبه و يكشنبه هم براي همكاران كارگاه مهارت هاي مشاوره دارم و ... اين هم از خواندن ما. ولي بهر حال كمكي هم مي خوانيم. كم ما و كرم انها.

انگيزه ام براي قبولي خيلي زياد است ولي اندوخته ام كم. مثل همه.

از اين بيتي كه فروغي در فيلم عمارت فرنگي خواند لذت بردم:

در كف شير نر خونخواره اي              غير تسليم و رضا كو چاره اي

طهران در دوران حکومت ناصرالدين شاه قاجار

سال ۱۲۵۰ خورشیدی/ 1290 قمری

پ ن: اين عكس قديمي‌ترين تصوير موجود از تهران در موسسه مطالعات تاريخ معاصر ايران است.

پنج شنبه بعد از ظهر برای شرکت در همایش اجلاس طلوع مهر به مشهد رفتم و روز جمعه در این اجلاس شرکت کردم. اجلاس در قاسم اباد محل دانشگاه آزاد اسلامی برگزار شد. اساتیدی در حوزه ازدواج و خانواده مباحث جالبی را ارائه دادند که اگر فرصت کنم در آینده قسمتی از آنها را خواهم نگاشت.

باز هم هفته اي ديگر به اخر رسيد. يك هفته بر عمر ما افزوده شد و يك هفته از عمر ما كم. راستي اين افزايش و كاهش عمر چه پارادوكس عجيبي است. روزها و هفته ها و ماه ها و سال ها مي گذرند و ما همچنان منتظر رسيدن نقاط عطف زندگي مان هستيم. و من نيز. من كار كندن پي را در اواخر آذر شروع كردم ولي چون ترسيديم هوا سرد شده و يخبندان شده و سيمان ها خراب شوند شناژ ريزي را به تعويق انداختيم ولي مثل اينكه به مصداق آن سرود معروف « زمستونم بهار مي شه»  امسال زمستونم اينجا بهار شده و خبري نه از باران و نه از سرماي زير صفر و نه پوستين و پالتو و ... است. ديروز رفتم ميلگرد براي شناژ پي خريدم حدود 900 هزار تومان شد. فروشنده ميلگرد به من گفت چرا بيخود مي خواهي پولت را زير زمين كني و ميلگرد 16 بخري ؟ گفتم مهندس ناظر اين ليست را به من داده . اون هم جواب داد اي بابا اونا از اين حرف ها زياد مي زنند . برو باهاش صحبت كن و يه جوري راضيش كن كه موافقت كنه از الان هي خرج بيخودي رو دستت نزاره. من گفتم من نمي خواهم به خاطر 100 هزار تومن پي ساختمنم محكم نباشه و .... گاهي اوقات ما به نظر خودمون براي ديگران دلسوزي مي كنيم و آنها را راهنمايي مي كنيم ولي در اصل انها را امر به منكر مي كنيم. از بركت وجود بحران جهاني و كاهش قيمت جهاني فلزات تير آهن 14 هم از 160 هزار تومان قبل به 115 هزار تومن رسيده است و دو ميليون تومان به نفع من شده.

اما از كار ترجمه: ترجمه كتاب نياز هاي عاطفي كودكان تا صفحه 120 انجام شده است و 90 صفحه ديگر مانده است كه ترجمه بقيه را موكول به بعد از امتحان دكترا كرده ام. كمي مي خوانم ولي به قول حاجي رستمي زبان را بايد در طول زمان ياد گرفت. من هم با همان اطلاعات قبلي خودم و مطالعات اندك جديدم به جنگ آزمون انگليسي خواهم رفت

همچون پرنده های منتظر شکستن پوسته های زیر بال خود

در انتظار تلنگرت به درم

وین عمرچه بی حاصل است بی انتظار

هر چند که انتظار را سرانجام .......

حدود یک ماه قبل بود که از پایگاه انتقال خون تربت به فیض آباد امده بودند و معلمان دسته جمعی خون اهدا کردند. من هم جزو شان بودم. امروز که در اداره کارت های آن را توزیع می کردند تعجب کردم چون دیدم گروه خون من را ‌‌‌‌آ مثبت زده اند. به پايگاه انتقال خون زنگ زدم و موضوع را گفتم اول رئيسش گفت نه اصلا در اين كار اشتباهي نمي شود و ....

پرسيدم آيا ممكن است گروه خون فردي عوض شود؟ گفت نه اصلا چنين چيزي امكان ندارد( با لحني سفيه خطاب به عاقل) . گفتم چون من تا حالا ۴ بار خون داده ام و گروه خونم ب مثبت بوده است!

رئيس عزيز دستپاچه شد و گفت حتما متصدي كامپيوتر اشتباه كرده است!

چند روز قبل از داروخانه محلول دهانشويه اي خريدم و بعد در خانه كه برچسبش را نگاه كردم ديدم نوشته است ضد عفوني كننده از دسترس اطفال دور نگهداشته شود و در صورت تماس با پوست ...

به داروخانه مراجعه كردم بنده خدا گفت ببخشيد چون شيشه هايش مثل هم بوده اند اشتباه شده است!!!!

مواظب اشتباهات كوچك باشيد. كه گاهي نتايج آن وحشتناك خواهد بود!

سلام

نمي دانم چرا اين روزها همش در فكر دكتر ارنست هستم و دلم به حالش مي سوزد. اصلا بنده خدا چه قدر درس خوند و آخرش تو اون جزيره با بز و بچه هاش گير كرد. چه فايده آدم دكتر بشه و بعد اين قدر بلا سرش بياد. البته به قول مجتبي زاده گيج تراش از ما قبول شدند و ما را از رقابت باكي نيست ولي حيف نيست ادم عمر گرانمايه در اين صرف كند كه كه بهش بگن دكتر. راستي آمپول داشتيد بياييد پيش خودم . نريد پيش غريبه! ببخشيد اينا همش از درس خوندن زياده. اميدوارم هيچ مسلموني به اين بلاها گرفتار نشه يا به قول ..... پدرم شيش اكابر به دو صد زور گرفت         پدر فوق بسوزد كه در آورد پدرم

چه كنيم روزگار غريبي است. واي باز گفتم روزگار غريب به ياد دكتر غريب افتادم بنده خدا دكتر شد اخرشم مرد. راستي به نظر شما حيف نيست ادم وبلاگو به اين خوبي را فداي دكتر شدن كنه؟

از طرف دكتر....